Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
3 Belgen
Ad Petersen
Annet van de Elzen
Arnoud de Blauw
Beelden
Biezen
Birgitt van Bracht
De Muzen
De Verbeelding
Eindexamenwerk St.Joost
Engels design
Fotografica
Frans Kerkhoff
Franse schilderkunst
Gaby Bovelander
Henk Klok
Herman Gordijn
Het sublieme gemis
Jan Fabre
Jan Hoet
Jan Hoet 2
Jan Hoet 3
Jean-Michel Alberola
Jean-Pierre Caumiant
Jeroen Bechtold
Jeroen Doorenweerd
Johan Clarysse
Jon Marten
Kees Mol
KunstRAI 1993
Leon Adriaans
Lotti van der Gaag
MUHKA
Marcel Maeyer
Martien de Visser
Middelheim
Miquel Barcelo
Mireille van 't Hoff
Miriam Slaats
NBKS 1
NBKS 2
Open Ateliers
Pieter Ouborg
Rick Koren
Right of Speech
Robert Wilson
Rosemarie Trockel
Signmar Polke
Textielmuseum
Thijs van Kimmenade
Tine van de Weyer en Bert Poulisse
USA Today
Vormen van sculptuur
Vrij Spel
Willem Pak Fo Tjon
Wim Claessen
Wim Schuetz
Witte de With
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Yvon Ne
Zoersel







Expo schilderijen, Miriam Slaats bij Vormvast, Breda, 4 juli-16 sept. 1993 Miriam Slaats Het schilderen van Miriam Slaats (1958) is een vaste en dus herkenbare manier van doen. Wellicht moet je het pejoratieve woord maniertje gebruiken. Hoe dan ook, haar schilderijen lijken zo op elkaar dat ze onderling inwisselbaar worden.. De verschillen die er zijn betreffen details in de voorstelling. Miriam Slaats schildert een wereld die bevolkt wordt door kleurrijke vormen die druk over het doek dartelen. Vormen die afgeleid lijken van onze zichtbare wereld, waaruit soms in abstacto nog wat dingen herkenbaar zijn. Zo wordt het landschap hier en daar nog gestoffeerd door schematische huisjes en boompjes. Verder slechts vormen, hevig gekleurd, in een vast ritme op het doek gezet. Altijd gaat de beweging diagonaal, van linksonder naar rechtsboven. Vaster kan het handschrift van de schilder niet zijn. Die sterk contrasterende kleuren doen natuurlijk meer. Ze definieren de vormen ten opzichte van elkaar, ze scheppen afstand en diepte. Maar omdat de nadruk zo op kleur en op de hoeveelheid daarvan ligt, ontbreekt de sleutel die hoofd- en bijzaak onderscheidt. Een de tentoonstelling begeleidend stencil spreekt van de emoties en impulsen die haar drijven tot schilderen. Maar emotie of wat voor ander motief dan ook is op zichzelf nooit voldoende om een goed schilderij op te leveren. Bij haar blijft alles aan de schilderkunstige oppervlakte. Inderdaad, een stofwolk van emoties, kleuren en vormen. Schilderijen van Miriam Slaats bij designcentrum VormVast, Liesboslaan 291, Breda; tot 16 september