Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
3 Belgen
Ad Petersen
Annet van de Elzen
Arnoud de Blauw
Beelden
Biezen
Birgitt van Bracht
De Muzen
De Verbeelding
Eindexamenwerk St.Joost
Engels design
Fotografica
Frans Kerkhoff
Franse schilderkunst
Gaby Bovelander
Henk Klok
Herman Gordijn
Het sublieme gemis
Jan Fabre
Jan Hoet
Jan Hoet 2
Jan Hoet 3
Jean-Michel Alberola
Jean-Pierre Caumiant
Jeroen Bechtold
Jeroen Doorenweerd
Johan Clarysse
Jon Marten
Kees Mol
KunstRAI 1993
Leon Adriaans
Lotti van der Gaag
MUHKA
Marcel Maeyer
Martien de Visser
Middelheim
Miquel Barcelo
Mireille van 't Hoff
Miriam Slaats
NBKS 1
NBKS 2
Open Ateliers
Pieter Ouborg
Rick Koren
Right of Speech
Robert Wilson
Rosemarie Trockel
Signmar Polke
Textielmuseum
Thijs van Kimmenade
Tine van de Weyer en Bert Poulisse
USA Today
Vormen van sculptuur
Vrij Spel
Willem Pak Fo Tjon
Wim Claessen
Wim Schuetz
Witte de With
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Yvon Ne
Zoersel







Expo beelden van Willem Pak Fo Tjon in Galerie De Verbeelding 25 februari t/m 28 maart 1993 Willem Tjon Willem Pak Fo Tjon, zoals hij voluit heet, beleeft de beelden die uit zijn handen voortkomen. Een beeld van hem is een weergave van een stemming, een droom, een herinnering. Willem Tjon leeft met open ogen en, wat bij hem nog belangrijker is, met een flinterdunne huid. Langs zijn porien dringt de buitenwereld naar binnen, horen en zien worden voelen. Hij neemt waar, in voortdurende staat van verwondering om alles wat om hem heen is. Wat meestal niet te begrijpen is, en wat ook niet begrepen moet worden. Want de rede maakt de dingen tot systeem, en dat is per definitie beperkt, om niet te zeggen al te westers. Willem Tjon zoekt buiten de rede om naar het beeld dat rechtstreeks aansluit bij wat hij voelt en droomt. De sensatie passeert niet eerst het denken om een vorm te ontwerpen. Hij is op geen enkele manier conceptueel. De beelden die in zijn atelier ontstaan zijn een omzetting van beleving in materie, vaak langs een lange weg van verbeelding en geduld. De vorm is in zekere zin bijzaak. Zij is een materiele noodzakelijkheid om zichtbaar te maken, om wat vluchtig is vast te leggen zodat de beleving kans krijgt in de tijd. Alle materialen zijn hem geschikt. Hij werkt in ijzer, hout, koper, zink, steen. Hij hakt, kneedt, zaagt, stapelt, boort. Eigenlijk telt maar een ding. Het materiaal moet in zijn handen de gezochte lichamelijke identiteit hebben, het moet warm zijn of juist koud, hard of zacht, weerloos of ongenaakbaar, alles navenant de stemming die Tjon vanuit zijn beleving op het materiaal wil heroveren. Dat proces van geboorte kan lang duren. Er staat een beeld van twee min of meer rechthoekige houten platen op een paal van 2 a 3 meter. De twee vlakken zijn kruislings in elkaar geplaatst, althans zo lijkt het. Want in werkelijkheid is het een vorm die uit een grote blok hout veroverd is; eindeloos kappen in hard en koppig hout tot die dunne en kwetsbare kruisvorm te voorschijn komt. Dit is pas echt wat beeldhouwers huid noemen. Het oppervlak toont alle sporen van de geduldige hand, die al zoekende het hout onderwerpt aan de verbeelding. Hoog en trots in de galerieruimte, zacht fluisterend van wat het leven meedraagt. Mondjesmaat verlaten zijn beelden het atelier, de plaats waar de staat van wording nooit lijkt te eindigen. Elk beeld is voor hem belangrijk en nooit is een beeld echt af. Elk beeld is de wereld van Willem Pak Fo Tjion, en het atelier is de plek waar die wereld herboren wordt. Daar gebeuren de dingen die belangrijk zijn. "Daar drink ik thee, met mijn moeder als ze uit Suriname overkomt." Beelden van Willem Tjion t/m 28 maart in Galerie De Verbeelding, Klokkenstraat 12, Baarle-Nassau