Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
3 Belgen
Ad Petersen
Annet van de Elzen
Arnoud de Blauw
Beelden
Biezen
Birgitt van Bracht
De Muzen
De Verbeelding
Eindexamenwerk St.Joost
Engels design
Fotografica
Frans Kerkhoff
Franse schilderkunst
Gaby Bovelander
Henk Klok
Herman Gordijn
Het sublieme gemis
Jan Fabre
Jan Hoet
Jan Hoet 2
Jan Hoet 3
Jean-Michel Alberola
Jean-Pierre Caumiant
Jeroen Bechtold
Jeroen Doorenweerd
Johan Clarysse
Jon Marten
Kees Mol
KunstRAI 1993
Leon Adriaans
Lotti van der Gaag
MUHKA
Marcel Maeyer
Martien de Visser
Middelheim
Miquel Barcelo
Mireille van 't Hoff
Miriam Slaats
NBKS 1
NBKS 2
Open Ateliers
Pieter Ouborg
Rick Koren
Right of Speech
Robert Wilson
Rosemarie Trockel
Signmar Polke
Textielmuseum
Thijs van Kimmenade
Tine van de Weyer en Bert Poulisse
USA Today
Vormen van sculptuur
Vrij Spel
Willem Pak Fo Tjon
Wim Claessen
Wim Schuetz
Witte de With
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Yvon Ne
Zoersel







Huiskamergalerie Voorwaar Dordrecht toont schilderijtjes van Wim Claessen, 21 aug- 12 sept 1993 Wim Claessen Verscholen achter de oude haven van Dordrecht ligt Galerie Voorwaar. Een kleine, bijzondere galerie op huiskamerformaat. Letterlijk, want galeriehouder G. van Steenbergen en zijn vrouw gebruiken hun huiskamer tegelijk als ruimte voor actuele kunst. Op zich is het al heel aardig dat kunst nu eens niet in een steriele witte ruimte hangt die de kunst zoveel nadruk geeft. In deze huiskamergalerie heeft het werk iets natuurlijks en iets vanzelfsprekends. Alsof het er altijd zo hangt. Over de głne die je aanwezigheid in iemands priveruimte mogelijk oproept, ben je vlug heen. Het schilderwerk van Wim Claessen vraagt al heel snel alle aandacht. En met recht want de schilderijen op klein formaat, allemaal van recente datum, tonen een hoge kwaliteit. Niet verrassend voor wie Claessen (Sittard, 1951) kent. Behalve dan het formaat. Want Wim Claessen heeft vooral aandacht getrokken in tentoonstellingen met grote monochroom geschilderde doeken en schilderkunstige installaties in een grote ruimte. Claessen is een pure schilder voor wie het formaat kennelijk niet zo veel uitmaakt. Wat hij met verf doet is het oproepen van het idee van een voorstelling. Niet de feitelijke weergave ervan. Een al te uitgewerkte voorstelling is te concreet en te feitelijk en zit het schilderen gemakkelijk in de weg. Het idee van een beeld laat bij hem altijd voldoende ruimte om de daad van het schilderen zelf te zien. Om van dichtbij (in dit geval) te zien hoeveel nuances van kleur de schilder realiseert, om de afwisseling van een dikke en een magere verflaag te beschouwen die een grote gevoeligheid bloot geeft. Wim Claessen toont zich hier de schilder van een grote intimiteit op heel klein formaat. Zijn mooiste doek op deze presentatie is de schildering van twee doosjes die half op elkaar liggen in een lege, abstracte ruimte. Van het linker doosje, laten we zeggen het liggende, zijn slechts de contouren geschilderd tegen een donkere achtergrond. Het rechter doosje steunt daar halvelings op; het is van zich zelf donker en steekt op die manier af tegen de lichte achtergrond. Dit is schilderen in alle schijnbare eenvoud. Wat het concreet voorstelt, doet er niet meer toe. We hebben voor het gemak even aangenomen dat het hier om doosjes gaat, maar het kunnen net zo goed planken zijn. In die abstracte wereld ontbreekt de maat om de afmetingen in exacte termen weer te geven. Daarbij, Claessen heeft de vormen niet eens volledig geschilderd, alsof hij het duidelijk bij een aanzet wil laten. Aan de voorstelling gaat hij voorbij. Niet zo zeer wat het voorstelt, maar wat het in wezen is. Daar gaat het om. Zo'n schilderijtje is zuivere schilderkunst. Zoals al die andere kleine schilderijtjes: mooi van toon, helder en suggestief omdat de vorm voldoende te raden overlaat. Een van zijn doeken noemt hij "Over de eenvoud der dingen". Eenvoud, inderdaad, in zover het gaat om de manier waarop hij Het Ding (dat is de wereld die hij schildert, dat is het schilderij dat hij maakt) transformeert tot een duidelijke aanwezigheid in deze ruimte. Zo helder als water. Maar tegelijkertijd roept deze schilderkunst meer betekenissen op, die misschien gaan over de eenvoud maar daarom niet zo eenvoudig zijn. Je hebt niet zonder meer grote formaten nodig om over grote dingen te schildern. En wat in deze huiskamergalerie sympathiek is, ook de prijzen zijn klein. Galerie Voorwaar, Hoge Nieuwstraat 38 ('t oude centrum), Dordrecht, tot 13 september.