Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
16 Kunstenaars uit Brabant
500 jaar Bouvigne
700 jaar beeldhouwkunst
A.r.t.-galerie
Alexander Schabracq
Alexej Von Jawlensky
Amerika
Andy Warhol
Anne Roorda
Arie de Groot
Auke de Vries
BOA
Bart van Hoek
Beelden in het Tongerlohuys
Birgitt van Bracht en Jan Vaes
Breda Fotografica
Carolein Smit
Cees van Gastel
Charles Clough
Charlotte van Pallandt
Crossing Over Changing Places
Cultureel Gekleurd
De Loods
De eigen tijd
Diana Rattray
Edwin Janssen
Edy de Wilde
Filia den Hollander
Frank Van den Broeck
Franse kunst
Franz Immoos
Galerie De Verbeelding
Galerie Kokon
Galerie Liesbeth Lips
George Steinmann
Ger Dekkers
Germinations
Gert Rietveld
Hans Klein Hofmeijer
Hans Mutsers
Helen Vergouwen
Jaap de Vries 2
Jack Poell
Jeff Wall
Joelle Tuerlinckx
Johan Claassen
John Baldessari
John van Gils
Jos Dirix
Karel Goudsblom
KunstRAI
MUHKA
Man Ray
Marijke Hooghwinkel
Martin van Vreden
Maud Verbruggen
Michael Ryan
NBKS
NBKS fotowerk
Nigel Kent
Orna Wertman
Paladino
Panamarenko
Park Middelheim
Paul Beckers
Peter Oosterbos
Philippe Cazal
Pjotr Mueller
Portretten uit de 17e eeuw
Quintijn van Eyk
Remko Schultheiss en Roel QoQo
Rene Magritte
Renee Rohr
Roman Cieslewicz
Roni Horn
Rotterdam in de jaren zestig
Simcha Roodenburg
Sjef Voets
St.-Joost
Teunn Nijkamp
Tom Molenaars
Tvadar Csontvary
Varia
Veronica Hustinx
Watt
Wereld op zolder
Willy Looyen
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Zomer in Boymans







De grote zaal in de Kunsthal ziet er schitterend uit. Gevuld met abstracte schilderingen van Andy Warhol, grote formaten soms uitdijend tot zelfstandige wanden. Het meeste werk is 2 a 3 meter hoog en een van zijn Camouflage-paintings is zo'n 13 meter lang. Het werk imponeert door zijn grootte maar ook door zijn bijna fabrieksmatige schoonheid, op het oog volkomen onpersoonlijk van karakter. Het gaat in deze tentoonstelling in de Kunsthal om de abstracte werken van Warhol die hij in zes series maakte tussen 1977 en 1986. Men noemt dit werk naar zeer vastgeroeste gewoonte abstract waar de term non-figuratief beter op zijn plaats zou zijn. Want abstractie is een kwaliteit die alle kunst aankleeft, ook die beeldende kunst die van een zeer herkenbare, figuratieve werkelijkheid uitgaat. Abstractie heeft veel meer te maken met de manier waarop een kunstenaar het wezenlijke van iets wil duiden, juist door details weg te laten die er minder toe doen. Maar goed, dit werk van Warhol noemt men dus abstract. Het gaat nu eens niet om de bekende voorstellingen van Campbell's soep, Coca Cola, Kellogg's Cornflakes, niet om portretten van bekende persoonlijkheden of harde nieuwsfoto's, niet om beelden uit de wereld van de moderne consument die de pop-artkunstenaar Warhol tot kunst verhief. In de Kunsthal hangen schilderijen die eieren, garens, camouflages, schaduwen en beelden uit de Rorschachtest als onderwerp hebben. Het zijn schilderijen die nadrukkelijk aan de oppervlakte blijven, ver weg dus van inhoud. Kleur en lijn beperken zich tot het formeren van een vorm die er perfect uitziet. Maar geen vorm die voor een inhoud staat, ook niet in bedekte termen. Andy Warhol toont ons een beeld dat vergelijkbaar is met de wereld zoals die door film en tv gemaakt wordt. Perfect gemanipuleerd, mooi, maar van zichzelf weinig inhoud. Inhoud in de betekenis die wij daaraan geven, wilde Andy Warhol in deze abstracte schilderijen ook niet meer. En zeker niet in de zin van maatschappelijk commentaar. Daarmee ging hij in de jaren tachtig, aan het einde van zijn leven, een andere richting in dan die welke hij zelf aan de moderne kunst had gegeven. Hij hield zich bezig met het oppervlak van het schilderij en de effecten van kleur en vorm op groot formaat. De Rorschach-schilderijen zijn daar het mooiste resultaat van. Grillige zwarte vormen op witte of gouden ondergrond, of een goudkleurige vorm op wit. Vormen die door volkomen toeval zijn ontstaan en die toch, ondanks dat onpersoonlijke karakter, de beschouwer aanzetten tot een persoonlijke associatie. Even toevallig maar wel heel lijfelijk van expressie zijn de oxydatieschilderijen, die eruit zien als koperen etsplaten waar gemorst zuur gaten ingebrand heeft. Schitterend van effect, bizar van oorsprong. De schilderijen kwamen tot stand door een aantal mensen te laten urineren op de met koperverf beschilderde doeken. Waar de koperverf geraakt werd, vormde zich koperoxide. Naar de bijzondere manier van menselijke expressie worden deze doeken ook wel "piss-paintings" genoemd. Het leukst is nog dat nog nooit zo duidelijk te zien is geweest of een abstract schilderij door een man of door een vrouw is gemaakt. De "schildertechniek" van de man is toch vormgerichter dan die van de vrouw. Behalve de 36 schilderijen op groot formaat, zijn er 8 zeefdrukken en een aantal bijzondere Warhol-relikwieen uit Nederlands bezit, zoals de platenhoes-met-rits van de Stones LP Sticky Fingers. De abstracte werken van Andy Warhol in de Kunsthal, tot 2 mei