Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
16 Kunstenaars uit Brabant
500 jaar Bouvigne
700 jaar beeldhouwkunst
A.r.t.-galerie
Alexander Schabracq
Alexej Von Jawlensky
Amerika
Andy Warhol
Anne Roorda
Arie de Groot
Auke de Vries
BOA
Bart van Hoek
Beelden in het Tongerlohuys
Birgitt van Bracht en Jan Vaes
Breda Fotografica
Carolein Smit
Cees van Gastel
Charles Clough
Charlotte van Pallandt
Crossing Over Changing Places
Cultureel Gekleurd
De Loods
De eigen tijd
Diana Rattray
Edwin Janssen
Edy de Wilde
Filia den Hollander
Frank Van den Broeck
Franse kunst
Franz Immoos
Galerie De Verbeelding
Galerie Kokon
Galerie Liesbeth Lips
George Steinmann
Ger Dekkers
Germinations
Gert Rietveld
Hans Klein Hofmeijer
Hans Mutsers
Helen Vergouwen
Jaap de Vries 2
Jack Poell
Jeff Wall
Joelle Tuerlinckx
Johan Claassen
John Baldessari
John van Gils
Jos Dirix
Karel Goudsblom
KunstRAI
MUHKA
Man Ray
Marijke Hooghwinkel
Martin van Vreden
Maud Verbruggen
Michael Ryan
NBKS
NBKS fotowerk
Nigel Kent
Orna Wertman
Paladino
Panamarenko
Park Middelheim
Paul Beckers
Peter Oosterbos
Philippe Cazal
Pjotr Mueller
Portretten uit de 17e eeuw
Quintijn van Eyk
Remko Schultheiss en Roel QoQo
Rene Magritte
Renee Rohr
Roman Cieslewicz
Roni Horn
Rotterdam in de jaren zestig
Simcha Roodenburg
Sjef Voets
St.-Joost
Teunn Nijkamp
Tom Molenaars
Tvadar Csontvary
Varia
Veronica Hustinx
Watt
Wereld op zolder
Willy Looyen
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Zomer in Boymans







John van Gils In het geschilderde wereldbeeld van John van Gils (1958) zitten een aantal merkwaardigheden die de aandacht een tijdje vast kunnen houden. Zo op het oog houdt hij zich bezig met de achterkant en met de binnenkant van het menselijke wonen. Opvallend om de dingen niet af te beelden naar hun officiele verschijningsvorm maar naar het aanzien dat we pas bij nadere kennismaking kunnen gewaarworden. Je voelt je als kijker een wereld in getrokken die eigenlijk aan intimi voorbehouden is. En dat is maar goed ook want wat je ziet zijn de slordige blijken van het menselijk bedrijf die bij bezoek achter het gordijn gecshoven worden. Je ziet de rommel in de kamer, de niet opgeruimde keuken, maar ook de brandgang en het onooglijke, zelf gebouwde schuurtje achter het huis. Je bent door Van Gils ineens tot intimus gemaakt maar je weet niet waarvan. Je weet niet waar je bent en bij wie je te gast bent. Hij laat je een huiselijke intimiteit zien waarin geen mens te bekennen is. De hoofdpersoon is met kennelijke haast uit beeld verdwenen, de deur staat nog open, en de dingen zijn de stille getuigen. In het schilderwerk van Van Gils proef je een vervreemding die nog sterker wordt als je ontdekt hoe zijn zichtbare wereld in elkaar steekt. Bij nader inzien blijken een aantal dingen niet te kloppen waardoor er een surrealistische vervorming optreedt. Er komt een plant uit een keukenkastje, de tafelpoot staat niet op de grond maar eindigt op de stoelzitting, een trapleuning zit niet vast aan de muur maar aan de deur, de straatstenen gaan zonder bericht zomaar over in trottoirtegels. Elk doek bevat wel zo'n visueel grapje dat berust op manipulatie van onze waarneming. Het gevolg is in ieder geval dat de stilte in zijn wereld nog meer klemt. De meest schilderkunstige merkwaardigheid betreft de platheid van zijn doeken. Hij slaagt erin om een interieur te schilderen met een venster waardoorheen je een uitzicht op de buitenwereld hebt waaraan alle diepte is onthouden. Het uitzicht werkt daardoor als een plat schilderijtje aan de muur. Een doorzicht in een gang die uitmondt in een open kamer heeft hooguit perspectivische ruimte omdat wij denken dat dat zo is. In de werkelijkheid van het schilderij is de wereld van John van Gils zo plat als een blad papier. Hij schildert inderdaad als een graficus die lijnen uitzet op een blad dat altijd plat blijft. Schilderijen van John van Gils te zien bij Galerie Molenaars, Ginnekenweg 79, Breda, tot 14 mei