Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
16 Kunstenaars uit Brabant
500 jaar Bouvigne
700 jaar beeldhouwkunst
A.r.t.-galerie
Alexander Schabracq
Alexej Von Jawlensky
Amerika
Andy Warhol
Anne Roorda
Arie de Groot
Auke de Vries
BOA
Bart van Hoek
Beelden in het Tongerlohuys
Birgitt van Bracht en Jan Vaes
Breda Fotografica
Carolein Smit
Cees van Gastel
Charles Clough
Charlotte van Pallandt
Crossing Over Changing Places
Cultureel Gekleurd
De Loods
De eigen tijd
Diana Rattray
Edwin Janssen
Edy de Wilde
Filia den Hollander
Frank Van den Broeck
Franse kunst
Franz Immoos
Galerie De Verbeelding
Galerie Kokon
Galerie Liesbeth Lips
George Steinmann
Ger Dekkers
Germinations
Gert Rietveld
Hans Klein Hofmeijer
Hans Mutsers
Helen Vergouwen
Jaap de Vries 2
Jack Poell
Jeff Wall
Joelle Tuerlinckx
Johan Claassen
John Baldessari
John van Gils
Jos Dirix
Karel Goudsblom
KunstRAI
MUHKA
Man Ray
Marijke Hooghwinkel
Martin van Vreden
Maud Verbruggen
Michael Ryan
NBKS
NBKS fotowerk
Nigel Kent
Orna Wertman
Paladino
Panamarenko
Park Middelheim
Paul Beckers
Peter Oosterbos
Philippe Cazal
Pjotr Mueller
Portretten uit de 17e eeuw
Quintijn van Eyk
Remko Schultheiss en Roel QoQo
Rene Magritte
Renee Rohr
Roman Cieslewicz
Roni Horn
Rotterdam in de jaren zestig
Simcha Roodenburg
Sjef Voets
St.-Joost
Teunn Nijkamp
Tom Molenaars
Tvadar Csontvary
Varia
Veronica Hustinx
Watt
Wereld op zolder
Willy Looyen
Wolfgang Laib
Wolfslaar
Zomer in Boymans







Park Middelheim Ten zuiden van de grote ring rond Antwerpen (afslag Wilrijk) strekt het zich het grootse park Middelheim uit. Ooit een "hof van plaisantie", een van die buitens die de rijken zich lieten aanleggen om zich in rust en vrijheid te amuseren na welbetaalde arbeid. In deze eeuw gered door het Antwerpse stadsbestuur uit de gretige bek van de stadsuitbreiding. Een eiland van rust, ruimte, door mensenhand geleide natuur en een tot restaurant omgedoopt buitenhuis uit de 18e eeuw. Dit stadspark is het decor van een permanente tentoonstelling van beelden die na de Tweede Wereldoorlog door het stadbestuur van Antwerpen zijn aangekocht. Middelheim, dat is de beeldhouwkunst van de twintigste eeuw. Natuurlijk met lacunes en met herhalingen en sterke wisseling van kwaliteit maar de hoogtepunten van beeldhouwkunst en de schitterende ruimte waar je uren in kunt doorbrengen, maken veel goed. Dwars door het Middelheimpark loopt een kasseiweg die niet alleen de ruimtes scheidt maar ook de collectie. Middelheim bestaat uit twee werelden waartussen ook in tijd een ferme kloof schuilt. Het hoger gelegen, "oude" Middelheim is het klassieke park waar zo`n 300 beelden staan. Beginnend met Aristide Maillol en Auguste Rodin die aan het einde van de vorige eeuw het beeld bevrijdden van de klassieke beperkingen. Een beeld werd ineens een daad van beeldhouwkunst met een zichtbaar persoonlijk karakter. Met aandacht voor wat nu zo normaal klinkt: het materiaal, de plasticiteit, de vrije ruimte. Niet langer moest het beeld de werkelijkheid representeren, bij voorbeeld in de vorm van een standbeeld. Maillols beelden staan nog op een sokkel maar het zijn al moderne beelden uit de 20e eeuw. Een andere beeldhouwer die het begin markeert van de moderne kunst is Auguste Rodin van wie het indrukwekkende beeld te zien is van Honore de Balzac. Gemaakt einde vorige eeuw in opdracht van de Franse Maatschappij voor Letterkunde en geweigerd. Een beslissend moment in de ontwikkeling van het vrije, moderne beeld. Want wat een klassiek standbeeld had moeten zijn, werd een expressief geladen beeld, met nadruk op uitgesproken sculpturale kwaliteiten als volume en massa en met voorbijgaan aan details. Van het bronzen beeld goot Rodin 8 versies waarvan er ook een staat in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Andere hoogtepunten zijn de beelden van Henry Moore, de kubistische beeldhouwers Jacques Lipchitz en Henri Laurens. Van de Oostenrijker Fritz Wotruba het stenen beld van een vrouw. Wotruba reduceerde het beeld tot een aantal massa's die als ware hij een architect tot een beeld bouwde. Aan de ingang staat "Het zotte geweld" van de jong gestorven schilderębeeldhouwer Rik Wouters. De Mechelaar Rik Wouters wilde die ene beweging van danseres Isadora Duncan vastleggen en vroeg z'n vrouw Nel daarvoor te poseren. Maar toen het niet lukte en toch al zo lang geduurd had, gooide Nel uit balorigheid en verzet haar rechter been de lucht in en gilde het uit. Dat was de beweging waar hij zo naar had gezocht. Verderop in het park "Huiselijke zorgen" waar ook Nel model voor stond. Uiteraard Nel, ook op zijn schilderijen zie je nooit iemand anders. In het korte leven dat ze deelden waren ze bijzonder aan elkaar verknocht. Van Giacomo Manzu staat er het bronzen kardinaalsbeeld: een kerkvader met mijter en mantel tot een rijzige, piramidale gestalte gevormd. De andere wereld van Middelheim is het lager gelegen deel aan de overkant waar de eigentijdse beelden staan die vorig jaar in het kader van Antwerpen '93 zijn aangekocht. Met die aankoop op grote schaal werd de stilstand sinds 1980 voor een deel goedgemaakt en is er een vorm gevonden voor voortgaande collectievorming. Van elke kunstenaar van wie een nieuw beeld wordt verworven, wordt een tijdelijke tentoonstelling gemaakt. Tot 31 augustus is dat de Belg Guillaume Bijl (1946). Voor Bijl is onze cultuur een verzameling verschijnselen waar wij een gewijde betekenis aan toe kennen en waar wij naar eigen willekeur gebruik van maken. Cultuur is de oppervlakte van ons bestaan dat wij consumeren. En Guillaume Bijl is een arrangeur die onze culturele totems uit de vertrouwde omgeving haalt en ze in een oneigenlijke omgeving plaatst. Vervreemding, ironie, humor zijn het resultaat. De gipsen beelden, "Composition trouvee" uit 1991, heeft hij in deze opstelling in een park in Wenen gezet. Hij heeft er helemaal niks aan veranderd. Zoals ze tijdelijk in Middelheim staan, zo kopen wij ze in de moderne tuincentra en versieren er onze woonomgeving mee. Van de geschiedenis maakt Bijl een schijngeschiedenis, zoals wij dat dus doen. Wij rijden met vakantiebestemming op de autoroute, op weg naar de zon. We bezoeken net zo gemakkelijk en door elkaar het slagveld van Wereldoorlog I, een gotische kerk, een klassicistische tuin, een romeins amfitheater en ga zo maar door. Wij consumeren cultuur zoals wij in de supermarkt graaien. Die spiegel houdt Bijl ons voor met zijn 7 installaties in Middelheim. Hij heeft een Romeinse opgraving gemaakt (!), net zo eenvoudig als het chalet dat hij tussen de bomen heeft neergezet. Niks is er dat niet "echt" is, maar hier is het een beeld en werkt het als commentaar op de wereld die wij ons maken. Openluchtmuseum voor Beeldhouwkunst Middelheim, Antwerpen, dagelijks geopend.