Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Adriaan Seelen
Alex Kiefmeijer
Anish Kapoor
Ben Hoezen
Birgitt van Bracht 2
Boymans-van Beuningen
Cady Noland
Carel Visser
Caro
Chassetheater
Cultureel Gekleurd
Dada
De Pont
De Ringeloor
De stadscollectie
Desert Tracks
Drie vrouwelijke schilders
Edy de Wilde
Elly Stegeman en Ludo Bekkers
Emile van der Kruk
Enk de Kramer
Eric Hirdes
Erik Prins
Eugeen van Mieghem
Giorgio Morandi
Grafiek in het Tongerlohuys
Hannema
Hans Landsaat
Hans Luiken
Het portret
Het verhalende
Huub Bruls
Ignatiusziekenhuis
Jaap de Vries
Jacques van Alphen
Jan Andriesse
Jeanne Munsterman
Jeroen Doorenweerd
Jiri Kolar
John van Gils
Jos Blersch
Kars Persoon
Klaar van der Lippe
Kopper en Van Ham
Kunst van Vlaanderen en Spanje
Laatmiddeleeuwse prenten
Lokaal 01 - 1
Lokaal 01 - 2
Luc Tuymans
MUHKA
Marijke Fitz Verploegh
Martje Verhoeven
Matthew Barney
Michel van Overbeeke
NBKS 1
NBKS 2
Naus en Kleinepier
Nederlandse tekeningen 2e helft 19e eeuw
Nieuwe beelden
Noordbrabants Museum
Paul Thek
Per Kirkeby
Piet Berghs
Piet Dieleman
Pyke Koch
Reinoud van Vught
Richard Price
Rob Mohlmann
Rob Moonens
Simon Benson
Stadscollectie Breda, deel I
Textiel
Thierry de Cordier
Tina Onna
Tom Wesselmann
Ton Slits
Tongerlohuys
Toon Kuypers
Torsten Haake-Brandt
Un cercle d'amis
Voorwaar
Wainer Vaccari
Walter Swennen
Wolfslaar
Wouter van Riessen







Lokaal 01 Men zou kunnen zeggen dat er in de grote zaal op de eerste verdieping van Lokaal 01 geen kunst te zien is. Hoezeer dat ook te verwachten zou zijn op deze plek. Want wie naar Lokaal 01 gaat, wil beeldende kunst zien en in ieder geval ervaren. Wat er te zien is, is hooguit een situatie waarin kunst kan ontstaan. Een situatie die over iets blijkt te gaan wat zichtbaar afwezig is maar wat als idee in de zaal hangt. De Duitse beeldend kunstenaar Torsten Haake-Brandt heeft een energie voelbaar gemaakt door een context te scheppen die sprekend lijkt op een atelier. De grote zaal is goeddeels leeg. Op korte afstand van de lange wand aan de overkant van de vensters die het stedelijk licht binnen laten, staan een tafel en een stoel. En op die tafel de bezigheden van de kunstenaar die voor even de zaal verlaten lijkt te hebben. Papier, pen, bekers met pennen, spelden om tekeningen aan de wand te bevestigen, een hamer. En tussen het instrumentarium van het scheppend genie door de sporen van het grofstoffelijke bestaan van de mens. Want tussen de bedrijven door is hij ook gewoon een consument. Vandaar een volle asbak, een leeg glas, wijnvlekken die de voorbije inhoud van het glas bevesti¬gen, een kopje met bruine koffievlekken, een schaaltje met wat zoutjes die wachten op de terugkeer van de kunstenaar die hier aan het werk is. Je durft je als bezoeker nauwelijks over de tafel te buigen om te zien wat hij daar aan het tekenen is, omdat je je dan lijkt te mengen in iets wat niet van jou is. Degene die hier aan het werk is kan elk ogenblik terugkeren; voor een korte onderbreking heeft hij de werkplaats verlaten en misschien staat die al achter je. En misschien is je aanwezigheid hier wel helemaal niet gewenst. Wat je voelt is de vluchtigheid van het moment, het gestolen ogenblik dat woordeloos hangt tussen alle dingen in het stilleven. Aan de wand hangt tekening na tekening, de vrucht glazen wijn, koppen koffie, een pakje sigaretten. En elk blad is gevuld met een reeks steeds dezelfde figuurtjes, met een balpen getekend en gekrast. Het figuurtje heeft nog het meest weg van een vlinder of een strik. Het komt tot stand in steeds hetzelfde gebaar, de herhaling van wat in deze eindeloosheid eigenlijk een obsessie is. In de leegte van de zaal hangt tussen de wand met zich herhalende tekeningen en een tafel met rituele resten de geest van de kunstenaar die even weg is. Maar die elk moment kan terugkeren om de eindeloosheid voort te zetten. Lokaal 01, Kloosterlaan 138, Breda; open donderdag- t/m zondagmiddag. Tot 11 december.