Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Antonietta Peeters
Arie Berkulin
Artis
BOA 1
BOA 2
Beelden in Zoersel
Bernd Lohaus
Buitenmaatse grafiek op de grens
Co van Assema
Colin Lowe
De Verbeelding
De geur van hout
De muze als motor
Dick Fluitsma
Eddy Posthuma de Boer
Eelco Brand
Een ander mensbeeld
Emily Boekhout
Esko Mannikko
Felicien Rops
Franka Beijers en Marc Koreman
Geert van de Camp
Gerrit Sol
Gilbert and George
Grafiek
Guido Geelen
Guillaume Bijl
Hans Greep
Hendrik Nicolaas Werkman
Henk Visch
Het gegeven beeld
Jack Poell
Jacomijn den Engelsen
Jan Dibbets
John Koermeling
Jos Boetzkes
Kunst in Rijen
Lidwien Kraakman
Marc Nagtzaam en Eelco Veenman
Marie-Therese Colen
Martha van Meurs
Mattie Schilders
Miek en Harry Vlamings
Nicolas Dings
Noor de Rooy en Piet Vloemans
Opvattingen van schilderkunst
Otto Egberts
PJ Roggeband
Panamarenko
Paul Haentjes
Paul van der Eerden
Petra Boshart
Rosan Bosch
Ru van Rossem
Ruimte in de kunst
Sal Meijer
Sarah Lucas
Shelter
Simon Woudwijk
Soil and ceil
Surrealisme
Theo Kuijpers
Ton Slits
Tony Cragg
VBBKZN
Wat betreft Japan
Willem Adams
Willem de Kooning
Wouter van Riessen
Zomerbeelden
Zomeropstelling







Antonietta Peeters De lappen textiel en de acrylschilderingen op de muur vormen tezamen een groot landschap dat bezit neemt van de hele benedenzaal van Lokaal 01. Om het wat preciezer te zeggen de wanden worden helemaal in beslag genomen, het grote vloeroppervlak blijft leeg. Dat op zich is voor Lokaal 01 al iets bijzonders. De meeste kunstenaars die het gebouw letterlijk tot hun beschikking krijgen voor de duur van hun presentatie werken op de vloer als de meest vrije ruimte. De wanden zijn "moeilijk": ramen, verwarmingsbuizen, radiatoren en gering van hoogte, allemaal factoren die maken dat de bruikbaarheid sterk bepaald is. Antonietta Peeters trekt zich daar juist niks van aan, ze zoekt alle uitstulpingen, nissen en onderbrekingen op in haar werk dat een doorlopende actie is over alle wanden heen. Antonietta Peeters (Goirle, 1967) is een opmerkelijk talent. Dit jaar was ze aanwezig op twee belangrijke plekken, in het Stedelijk Museum als deel van de tentoonstelling Peiling, een forum voor talentvolle jonge kunstenaars, en in het museum van Jan Hoet in Gent. Opmerkelijk is ze in ieder geval door te werken met haak-, naai- en breiwerk, in onze cultuur beladen materialen die onlosmakelijk verbonden zijn met de positie van de vrouw. Dat maatschappelijke engagement is ook aanwezig in haar werk, maar er is meer. Zoals zij werkt, zoekt ze ook duidelijk de beeldende kwaliteit van materiaal dat nooit zo gebruikt is, afgezien dan van de Duitse Rosemarie Trockel en de Nederlandse punkkunstenaar Berend Strik. Peeters werkt met textiel, in dit geval afvaltextiel dat een bijzondere tweede kans krijgt en met acrylverf waarmee ze direct op de muur tekent. Grote lappen fluweel en lammy, in tamelijk willekeurige vormen verknipt en mottig van kleur. Duidelijk materiaal met een low profile. Of die vormen trouwens zo toevallig zijn? Alles bij elkaar is het een doorlopend landschap dat begint met magneetachtige schilderingen in blauwe acryl, dat overgaat in zwarte vormen die los en vrij op de muur staan maar die nog het meest weghebben van palmbomen van bovenaf gezien, daarna het bruine textiel dat erom vraagt aangeraakt te worden. De koelheid van de schildering gaat hier over in iets lichamelijks en tactiels. Aan de linkermuur eindigt het landschap in een raamtekening. Alles is met alles verbonden in een voorstelling die van de zaal uit gezien naar buiten wijkt. De ruimte wordt denkbeeldig vergroot en dat heeft waarschijnlijk te maken met de verschillende perspectieven waaruit ze de dingen schildert. De afwisseling van zijaanzicht en bovenaanzicht doet de ruimte kantelen en uitdijen. De wereld van Antonietta Peeters is een groeiend universum dat de leegte omsluit, dat dichtbij is en veraf lijkt. De installatie van Antonietta Peeters is tot 7 oktober te zien bij Lokaal 01, Kloosterlaan 138, Breda. Open donderdag t/m zondag van 1 tot 5 uur.