Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Antonietta Peeters
Arie Berkulin
Artis
BOA 1
BOA 2
Beelden in Zoersel
Bernd Lohaus
Buitenmaatse grafiek op de grens
Co van Assema
Colin Lowe
De Verbeelding
De geur van hout
De muze als motor
Dick Fluitsma
Eddy Posthuma de Boer
Eelco Brand
Een ander mensbeeld
Emily Boekhout
Esko Mannikko
Felicien Rops
Franka Beijers en Marc Koreman
Geert van de Camp
Gerrit Sol
Gilbert and George
Grafiek
Guido Geelen
Guillaume Bijl
Hans Greep
Hendrik Nicolaas Werkman
Henk Visch
Het gegeven beeld
Jack Poell
Jacomijn den Engelsen
Jan Dibbets
John Koermeling
Jos Boetzkes
Kunst in Rijen
Lidwien Kraakman
Marc Nagtzaam en Eelco Veenman
Marie-Therese Colen
Martha van Meurs
Mattie Schilders
Miek en Harry Vlamings
Nicolas Dings
Noor de Rooy en Piet Vloemans
Opvattingen van schilderkunst
Otto Egberts
PJ Roggeband
Panamarenko
Paul Haentjes
Paul van der Eerden
Petra Boshart
Rosan Bosch
Ru van Rossem
Ruimte in de kunst
Sal Meijer
Sarah Lucas
Shelter
Simon Woudwijk
Soil and ceil
Surrealisme
Theo Kuijpers
Ton Slits
Tony Cragg
VBBKZN
Wat betreft Japan
Willem Adams
Willem de Kooning
Wouter van Riessen
Zomerbeelden
Zomeropstelling







Spiegels van het bestaan Op de mooie tentoonstelling over het portret in de kunst van nu zien we twee kunstenaars wier werk aanleiding geeft tot vergelijking met werk van kunstenaars die er niet zijn. Maar naar wie de gedachten onvermijdelijk uitgaan. De tekeningen van de jonge Rosemin Hendriks tonen zekere overeenkomst (maar nog groter verschil) met die van Wouter van Riessen. Van heel andere aard is de vergelijking die zich opdringt tussen de geschilderde portretten van Carola Bessaso en het werk van Marlene Dumas. Het deert niet dat noch het werk van Dumas, noch dat van Van Riessen hier feitelijk aanwezig is. Als werk daar aanleiding toe geeft, is vergelijking toegestaan. Niks bestaat tenslotte zonder op zijn minst te lijken op iets anders. De schitterende tekeningen van Rosemin Hendriks lijken op het eerste gezicht familie te zijn van die van Wouter van Riessen die de afgelopen maand hier op dezelfde plek, de oude sigarenfabriek van Willem II in Den Bosch, enkele van zijn potloodtekeningen en schilderijen heeft getoond. Om die potloodtekeningen gaat het nu. Zowel bij Hendriks als bij Van Riessen, twee jonge interessante kunstenaars, zien we portretten die heel frontaal op het verder lege blad zijn gezet. Met een potlood dat heel zuiver die ene juiste lijn vindt waar de kunstenaar naar zoekt. Wat niet goed is, wordt weggegumd maar nooit helemaal. De sporen van het werk, de sporen van het zoeken dus, mogen nog even gezien worden. Ze maken de tekening alleen maar spannender. Beiden beperken ze zich tot hoofdlijnen waarmee ze meer dan genoeg kunnen vertellen over de psychologie van de getekende figuur. En daar begint het verschil en wordt de vergelijking pas echt interessant. Met dezelfde middelen en stijl en binnen eenzelfde motief roepen ze volstrekt andere belevingen op. De knellende leegte bij Van Riessen, de tekenaar van de eenzelvige figuur, is bij Hendriks een portret dat opgeblazen is, naar vorm en naar betekenis. Elk deel van de fysionomie trekt apart de aandacht en is een eiland in het geheel. De ogen, de neus, de mond, elk deel trekt de aandacht van de kijker naar binnen. Op subtiele manier ontstaat er een communicatie tussen portret en kijker. Carola Bessaso, net afgestudeerd aan de Rietveldacademie kiest een spoor dat onvermijdelijk naar Marlene Dumas voert. Eenzelfde losse schilderstijl, hetzelfde verenkelde portret, het kleine formaat en zelfs de manier van presentatie: in serie en los aan de muur bevestigd. Maar bij Bessaso kijken de portretten niet doordringend, de blijk snijdt niet door de ziel van de kijker. Dat ongemakkelijke gevoel dat een portret van Dumas geeft, ontbreekt hier. Bij Bessaso bewegen de portretten zich aan de oppervlakte en wordt de beleving onvoldoende op gang gebracht om het idee op te roepen van een spiegel van het gemoed dat een portret zou moeten zijn. De vergelijking met Dumas is natuurlijk niet helemaal terecht. Want ver doorgevoerd leidt die tot een kansloze positie voor iemand die net begint. Maar, een echt talent zou zichzelf ervoor moeten behoeden zich zo verstikkend dicht tegen een reputatie als die van Marlene Dumas aan te schurken. Artis, Boschveldweg 471, Den Bosch. Mirrors of Mind/Time duurt tot 29 april en is open do t/m zo van 1 tot 5 uur.