Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Antonietta Peeters
Arie Berkulin
Artis
BOA 1
BOA 2
Beelden in Zoersel
Bernd Lohaus
Buitenmaatse grafiek op de grens
Co van Assema
Colin Lowe
De Verbeelding
De geur van hout
De muze als motor
Dick Fluitsma
Eddy Posthuma de Boer
Eelco Brand
Een ander mensbeeld
Emily Boekhout
Esko Mannikko
Felicien Rops
Franka Beijers en Marc Koreman
Geert van de Camp
Gerrit Sol
Gilbert and George
Grafiek
Guido Geelen
Guillaume Bijl
Hans Greep
Hendrik Nicolaas Werkman
Henk Visch
Het gegeven beeld
Jack Poell
Jacomijn den Engelsen
Jan Dibbets
John Koermeling
Jos Boetzkes
Kunst in Rijen
Lidwien Kraakman
Marc Nagtzaam en Eelco Veenman
Marie-Therese Colen
Martha van Meurs
Mattie Schilders
Miek en Harry Vlamings
Nicolas Dings
Noor de Rooy en Piet Vloemans
Opvattingen van schilderkunst
Otto Egberts
PJ Roggeband
Panamarenko
Paul Haentjes
Paul van der Eerden
Petra Boshart
Rosan Bosch
Ru van Rossem
Ruimte in de kunst
Sal Meijer
Sarah Lucas
Shelter
Simon Woudwijk
Soil and ceil
Surrealisme
Theo Kuijpers
Ton Slits
Tony Cragg
VBBKZN
Wat betreft Japan
Willem Adams
Willem de Kooning
Wouter van Riessen
Zomerbeelden
Zomeropstelling







De Verbeelding Doosjes zijn altijd leuk en intrigerend, om alles wat er aan te ontdekken valt. De buitenvorm heeft een zelfstandig karakter en is in de letterlijke zin een object. Een ding. Met de belofte van een inhoud, iets waarvan je mag aannemen dat het er is, terwijl het zonder verdere actie aan je oog onttrokken blijft. De sensatie van het uit[pakken, het openen, het onthullen is deel van de vorm die doos heet. Je doet het omdat je uiteindelijk altijd wilt weten wat er achter de vorm steekt. Zo kom je terecht in de binnenwereld. De Maastrichtse kunstenaar Hans van der Weijden maakt je bewust van alle gewaarwordingen en gedachten die de doos oproepen. Hij heeft er een tiental op een grote tafel gelegd in galerie De Verbeelding. Kleine, platte, vierkante, zinken doosjes. Gesloten, beter gezegd afgesloten van de wereld, zoals een slak zich in zijn huis verschanst. Het is aan de kijker om ze te openen. Het zijn eigenlijk twee zinken deksels die scharnieren als een wafelijzer. Eenmaal open, onthullen de doosjes een schitterende miniatuurwereld. Geheimzinnig en toch vrolijk, tekenachtig en kleurrijk. We zien ingelegde stenen, schilderijtjes, kleine teksten van een archetypische herkomst, snuisterijen, poezie. Een doosje van Hans van der Weijden is een soort reliquiarium dat een botje of een stukje kleding van een vereerde heilige bewaart. Of een schatkamer van de archeoloog, een vorser, een dromer. Beperkt als artistiek medium, wellicht wat oppervlakkig van betekenis, maar wel intrigerend. Een ding om te hebben. Galerie De Verbeelding, Klokkenstraat 12, Baarle-Nassau; tot 24 maart. Open donderdag t/m zondag van 1 tot 5 uur.