Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Antonietta Peeters
Arie Berkulin
Artis
BOA 1
BOA 2
Beelden in Zoersel
Bernd Lohaus
Buitenmaatse grafiek op de grens
Co van Assema
Colin Lowe
De Verbeelding
De geur van hout
De muze als motor
Dick Fluitsma
Eddy Posthuma de Boer
Eelco Brand
Een ander mensbeeld
Emily Boekhout
Esko Mannikko
Felicien Rops
Franka Beijers en Marc Koreman
Geert van de Camp
Gerrit Sol
Gilbert and George
Grafiek
Guido Geelen
Guillaume Bijl
Hans Greep
Hendrik Nicolaas Werkman
Henk Visch
Het gegeven beeld
Jack Poell
Jacomijn den Engelsen
Jan Dibbets
John Koermeling
Jos Boetzkes
Kunst in Rijen
Lidwien Kraakman
Marc Nagtzaam en Eelco Veenman
Marie-Therese Colen
Martha van Meurs
Mattie Schilders
Miek en Harry Vlamings
Nicolas Dings
Noor de Rooy en Piet Vloemans
Opvattingen van schilderkunst
Otto Egberts
PJ Roggeband
Panamarenko
Paul Haentjes
Paul van der Eerden
Petra Boshart
Rosan Bosch
Ru van Rossem
Ruimte in de kunst
Sal Meijer
Sarah Lucas
Shelter
Simon Woudwijk
Soil and ceil
Surrealisme
Theo Kuijpers
Ton Slits
Tony Cragg
VBBKZN
Wat betreft Japan
Willem Adams
Willem de Kooning
Wouter van Riessen
Zomerbeelden
Zomeropstelling







Kunst in Rijen De gemeente Gilze en Rijen zorgt voor haar zonen. In het gemeentehuis is een presentatie ingericht van beeldende kunst die gemaakt is door drie, in Rijen woonachtige kunstenaars. Aangezien ook dat gemeentehuis in Rijen staat is het inderdaad een Rijense aangelegenheid en bestaat Gilze even niet. De drie zijn de professionals Mattie Schilders, Simon Woudwijk en Adriaan Seelen, van wie alleen Seelen ook echt in Rijen geboren is. Schilders toont er zijn verwaaiende landschappen, acrylschilderijen op doek; Seelen zijn beelden in hardsteen. Woudwijk is van beide markten thuis: van hem zijn er kleine, schilderachtige bronzen beelden en schilderijen op doek en papier. Voor de gelegenheid van de expositie hebben ze ook een gezamenlijk kunstwerk gemaakt, getiteld Synergie. Synergie veronderstelt een samengaan van elkaar vreemde krachten die zo een nieuwe energie opleveren. Maar in dit geval blijft het bij een idee, een titel, een woord. De drie Rijenaren hebben zoiets als een drieluik gemaakt maar de delen daarvan hebben met elkaar in wezen niks van doen. Seelen, Woudwijk en Schilders zijn drie individuen met verschillende stijlen, verschillende opvattingen en dus verschillend werk. Meer verwantschap dan dat ze (toevalligerwijze) in Rijen wonen is er niet. De verbinding daarvan is dus een loos idee. Het gaat om drie individuele kunstenaars en zo moeten we er ook naar kijken. De interessantste van de drie is Adriaan Seelen. Al eerder op deze plaats heb ik werk van hem besproken naar aanleiding van een tentoonstelling in Baarle-Nassau. Zijn werk verdient die aandacht. Zijn materiaal is hardsteen dat een indrukwekkende geologische ouderdom vertegenwoordigt. Kostbaar, ruig en ongenaakbaar. Wat Seelen er ook mee besluit te doen, dat respectabele karakter blijft altijd zichtbaar en een vast motief in het werk. Aan die natuur, produkt van oerkrachten, even grillig als oud, dwingt de steenhouwer zijn eigen natuur op, die van de eigenzinnige mens. De toevallige passant die in een millennia oude schepping zijn eigen sporen trekt. Seelen zaagt, hakt, boort, schuurt, hij legt het van zichzelf barre materiaal zijn vormwil op. Omdat hij kunstenaar is en aan de gegeven natuur een eigen beeld wil onttrekken. Het beeld zit al in de steen, het is de gedreven beeldhouwer die het eruit bevrijdt. Het beeld van Seelen blijft altijd zijn herkomst tonen. Waar soms de elegantie de overhand heeft door het slijpend een perfect gladde huid te geven en een draagbare lichtheid te suggereren, blijft het beeld ontegenzeglijk van steen. En daarmee handhaaft de beeldhouwer het evenwicht tussen wat de natuur geeft en hij moeizaam verovert. Gemeentehuis in Rijen, geopend tijdens kantooruren. Tot 3 februari.