Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
Antonietta Peeters
Arie Berkulin
Artis
BOA 1
BOA 2
Beelden in Zoersel
Bernd Lohaus
Buitenmaatse grafiek op de grens
Co van Assema
Colin Lowe
De Verbeelding
De geur van hout
De muze als motor
Dick Fluitsma
Eddy Posthuma de Boer
Eelco Brand
Een ander mensbeeld
Emily Boekhout
Esko Mannikko
Felicien Rops
Franka Beijers en Marc Koreman
Geert van de Camp
Gerrit Sol
Gilbert and George
Grafiek
Guido Geelen
Guillaume Bijl
Hans Greep
Hendrik Nicolaas Werkman
Henk Visch
Het gegeven beeld
Jack Poell
Jacomijn den Engelsen
Jan Dibbets
John Koermeling
Jos Boetzkes
Kunst in Rijen
Lidwien Kraakman
Marc Nagtzaam en Eelco Veenman
Marie-Therese Colen
Martha van Meurs
Mattie Schilders
Miek en Harry Vlamings
Nicolas Dings
Noor de Rooy en Piet Vloemans
Opvattingen van schilderkunst
Otto Egberts
PJ Roggeband
Panamarenko
Paul Haentjes
Paul van der Eerden
Petra Boshart
Rosan Bosch
Ru van Rossem
Ruimte in de kunst
Sal Meijer
Sarah Lucas
Shelter
Simon Woudwijk
Soil and ceil
Surrealisme
Theo Kuijpers
Ton Slits
Tony Cragg
VBBKZN
Wat betreft Japan
Willem Adams
Willem de Kooning
Wouter van Riessen
Zomerbeelden
Zomeropstelling







Miek en Harry Vlamings Dat broer en zus gezamenlijk exposeren zal niet vaak gebeuren. Zo'n curieus moment vindt plaats in Roosendaal, in het Tongerlohuys, waar Miek en Harry Vlamings hun beeldend werk samen tentoonstellen. Ze zijn geboren in Steenbergen (in 1935 respectievelijk 1938) en wonen nog steeds in Brabant. Wat hun werk gemeen heeft is, uiteraard afgezien van de biografische bijzonderheid, dat het zich in beide gevallen afspeelt in het randgebied van wat we tot het domein van de beeldende kunst rekenen. Bij Harry Vlamings is dat het maken van boeken, niet om daarmee een tekst langs publieke weg te verspreiden maar als drager van beeldend werk. Miek Vlamings is textielkunstenaar die ook nog grafisch werkt, maar de hoofdzaak lijkt toch het textiele gebied, getuige de inrichting in het Tongerlohuys. Bij het werk van Miek Vlamings bekruipt me dezelfde aarzeling die me vaak in het Textielmuseum in Tilburg bezig houdt. Wat je als kunst gepresenteerd wordt, is in de eerste plaats een hoge mate van vakmanschap en materiaalkennis. Zij werkt vooral met vilt dat ze verwerkt tot onorthodoxe vormen. Vormen die soms nog lijken op een bestaand voorwerp maar net zo gemakkelijk alleen maar vrije vorm zijn. Door het toepassen van kleur in het vilt ontstaat er een schilderachtig resultaat dat aangenaam is voor het oog. Dat is een kwaliteit, onmiskenbaar, maar ook de enige kwaliteit. De objecten die hier liggen en hangen zijn vooral decoratief in die zin dat ze in elk interieur veilig kunnen versieren en het oog charmeren. Het is soms knap gemaakt en leuk om te zien. Er hangt een werk dat nu juist iets verder gaat en daarmee meer doet dan alleen versieren. Het is een grote lap vilt, diepbruin van kleur, dat als een opgespannen runderhuid aan de muur hangt. Het vilt is ineens meer dan alleen maar mooie stof, het krijgt in deze vorm ook massa en vooral een duidelijker aanwezigheid dan de meeste van de andere dingen. Harry Vlamings maakt boeken, niet in de eerste plaats om een tekst te publiceren, maar als beelddrager. Hij schildert boeken zou je kunnen zeggen waar een ander op doek schildert. Hij treedt daarmee in de traditie van de boekverluchting zoals die bestond in de gespecialiseerde ateliers van de Middeleeuwse kloosters. Op dit ogenblik wordt daar in het Catharijneconvent in Utrecht bijzonder aandacht aan besteed met als grote blikvanger het Utrechts psalterium dat op schitterende wijze in de buurt van Reims gemaakt en geillustreerd werd. Dat was aan het begin van de negende eeuw, de tijd van de Karolingische renaissance die een geweldige bloei te zien gaf van de kunst van boekillustratie. Het is aardig om te zien dat in deze tijd waarin we een boek ook via internet de wereld in zouden kunnen sturen, er een beeldend kunstenaar is die zich met het mooie ambacht van boekillustratie bezig houdt, met de artistieke vrijheid van nu, in de traditie van toen. Het Tongerlohuys, Molenstraat 2, Roosendaal. Tot 30 september en alleen op maandag gesloten.