Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Henk van den Berg De schilderijen van Bredanaar Henk van den Berg plaatsen je terug in de tijd. In de jaren zestig, om precies te zijn. Bijna al zijn doeken ademen die benauwd keurige sfeer van Holland in de wederopbouw. De woningnood werd niet alleen getalsmatig opgelost, de huizen werden ook lichter en groter. Rijtjeshuizen in de nieuwbouwwijk. En wat Van den Berg als onderwerp kiest, speelt zich af in het kleine tuintje erachter, met het het netjes geschoren grasveld en de heg die al te nieuwsgierige blikken op het burgermansbestaan moet weren. De hoofdpersonen zijn een man en een vrouw, in de vrije-tijdskleding van toen. Dat betekende bij de man dat zijn stropdas uit mocht. Het witte overhemd en de geperste broek bleven. De vrouw draagt de kleding van de vooruitgang: de kunststof trevira-jurk. De jongens dragen nog een korte broek die de geschaafde knieen laat zien. Stijfheid en benepenheid, keurigheid alom. Als je een schilderij van Henk van den Berg ziet is het alsof je de jeugdfoto's ziet van hen die nu van middelbare leeftijd zijn. Jeugdfoto's van de baby boomers kortom. Het kan bijna niet anders of het moeten de kiekjes uit het eigen familiealbum zijn die hij op zijn schilderijen gebruikt. De stijve man en vrouw in het zielloze achtertuintje, dat moeten zijn ouders zijn; de jongen in de korte broek, dat is hijzelf. Hij heeft zijn doeken in grijstinten geschilderd, de tonen van de zwart-witfoto. Waar hij in die jaren zestigschilderijen kleur gebruikt, is dat die bijna niet meer te onderscheiden kleur die hoort bij een foto die te lang aan het daglicht blootgesteld is geweest. Het beeld is trouwens ook nooit helder. Van den Berg schildert zijn personages en hun kleine omgeving in penseelstreken die nooit een scherpe contour opleveren. Als je afstand neemt van het schilderij, zie je pas goed wat zich op het doek afspeelt. Het is alsof de foto bij het opnemen een weinig bewogen is. Een foto van matige kwaliteit dus. Zo past alles binnen een gekozen motief. Het onderwerp is duidelijk en beperkt. Van den Berg exploreert dat gegeven tot de bodem in zicht is, en dat moment is niet veraf. Galerie Molenaars, Ginnekenweg 79, Breda. Open woensdag t/m vrijdag van 13.00 tot 17.30 uur en zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur. De presentatie van werk van Henk van den Berg duurt tot 23 november.