Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Korrie Besems In De Verschijning in Tilburg toont Korrie Besems (1961), geboortig uit Den Hout, 48 foto's die op zichzelf van de gewoonste soort zijn. Foto's die die niet meer lijken te willen zijn dan een feitelijke registratie van een plaats. Wie uit Tilburg komt, want daar gaan deze foto's toevallig over, herkent de locaties en heeft er zijn eigen herinnering, zijn eigen emotie en zijn eigen verhaal bij. Artistieke pretentie hebben de foto's op zich zelf niet: dat ze technisch perfect zijn is niet onbelangrijk, maar daarom is iets nog geen kunst. Wat deze foto's wel bijzonder maakt is het onderschrift dat hen vergezelt. Het is een omschrijving in enkele rake, korte zinnen gegeven door een bewoner die aan die plek een eigen, particuliere herinnering heeft. De gewone plek wordt ineens iets bijzonders door een lading die de tekst aan het beeld verschaft. Die plek die zo onopvallend is dat je er net zo makkelijk aan voorbij zou lopen, krijgt een betekenis die navoelbaar is, ook voor diegene die de toevallige plek niet kent. Korrie Besems bedrijft een bijzondere vorm van emotionele archeologie. Ze delft de verborgen geschiedenis op die onzichtbaar leeft in het hoofd van mensen die aan die bepaalde plek een herinnering hebben. Een geschiedenis die wellicht uitermate persoonlijk is maar die onmiskenbaar raakvlakken heeft met de herinnering van anderen. Niets wordt ineens iets omdat er mensen geleefd hebben die even gewoon zijn als de plek die op de foto staat, maar die wel aan die plaats een eigen identiteit toekennen waarmee die plaats ineens niet meer gewoon is. Korrie Besems geeft de plaats een geest door het op de foto te verbinden met een tekst over toen. Het is een vorm van mentale geschiedschrijving die met objectiviteit weinig van doen heeft. Nostalgie kleurt alles roze. Zo lezen we bij een foto van het nieuwe Willem II-stadion: Willem II won altijd. Je ging niet kijken of ze wonnen, maar met hoeveel ze wonnen. Daarmee wordt die gewone plek heroisch omdat een mens haar zo beleeft, en is het niet meer van belang je af te vragen of het wel helemaal waar is. De tekst werkt zo suggestief dat het verhaal als een film voor het fotobeeld verschijnt en ons iets laat zien dat er helemaal niet is. Als bij een foto van een kapel de Tilburger zich herinnert hoe vroeger de boerinnen daar zaten te plassen en zegt: 'Ik zie ze nog zitten' dan zien we ineens iets wat op de foto van nu niet staat maar wat diep onder de werkelijkheid van het plaatje verborgen zit. Wellicht is die geschiedenis van veel groter belang dan wat wij hier en nu zien. Dat het hier over Tilburg gaat, is dan ook maar toeval. Korrie Besems heeft eerder reizen en stadservaringen in beeld gebracht met Wenen, Arnhem en Rotterdam als onderwerp. Foto's van Korrie Besems in De Verschijning, Lanciersstraat 42, Tilburg. Open donderdag t/m zondag van 1 tot 5. De tentoonstelling duurt tot 27 januari.