Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Marcel Maeyer Een kunstenaar als de Vlaming Marcel Maeyer heeft de leeftijd om zich aan een terugblik te wagen. Het ligt voor de hand om dat te doen met een retrospectieve tentoonstelling. Geboren in 1920 in Sint-Niklaas en vanaf de jaren veertig in zijn atelier aan het werk heeft hij een respectabel oeuvre opgebouwd: respectabel naar omvang, nog respectabeler naar als men bedenkt dat hij voortdurend naar nieuwe en vooral heel eigen wegen heeft gezocht. Dat heet een carrière opgeleverd met een wat hermetisch , maar uitgesproken karakter. En dat persoonlijk houdt hij vol. In het MUHKA daarom niet het retrospectieve overzicht van een oeuvre in de conventionele betekenis. Marcel Maeyer heeft zijn eigen biografie gebruikt als schilderkunstig motief. Dat levert nieuw werk op met een oud leven als onderwerp. Oftewel oude beelden die door een nieuwe interpretatie tot een tweede leven in de kunst worden geroepen. De tentoonstelling die zich over de grote ruimtes van het MUHKA uitstrekt, heeft hij A la recherche du temps perdu genoemd, naar de romancyclus van Marcel Proust. Als men bij die titel zich de licht verveelde, decadente atmosfeer in het hoofd haalt waarin de kwaliteit van Proust lievelingskoekjes, z’n ............, van levensbelang wordt en waarin de tijd in alle beslotenheid wordt stilgezet, dan kiest men het verkeerde spoor. Marcel Maeyers zoektocht naar de verloren tijd is uiterst vitaal en vernieuwend. Dat wat heel lang geleden was is een uitgangspunt om tot een nieuwe artistieke uitleg te komen. Hij neemt de verloren tijd op , vervormt die en maakt haar zo tot een eigen tijd, de actualiteit. Zijn tentoonstelling is een biografie in drie delen. Elk deel vertrekt vanuit oude foto’s, foto’s uit zijn allerjongste jaren: we zien zijn moeder en haar ouders, de vader en zijn kapperszaak, babyportretten. Beelden dus van rond de eeuwwisseling. Hij kopieert die beelden veelvuldig en gaat er met zijn potlood in te werk. Hij monteert ze in verschillende formaties aan de museumwand, afgewisseld met werk uit de diverse periodes van zijn schildersleven. Ook dat werk heeft vaak een ingreep ondergaan. Een nieuwe lijst bij voorbeeld, wat een ingrijpende verschuiving in de waarneming en belevering van een schilderij tot gevolg kan hebben. We zien daartussen een collagen van voorwerpen, resten en fragmenten uit de tijd van de oorlog, tot een zelfstandig object getransformeerd. Drie schilderijen uit het begin van zijn carrière, voorstellende drie keizers ontdaan van hun macht en hun aura. De context waarin die oude doeken nu hangen maakt ze weer actueel. Het is alsof Maeyer de tijd la s een boek kaarten herschudt en het verleden zo heden maakt. We zien ook weer zijn seriële reeksen schilderijen zoals hij die maakte in de jaren ‘80. Modulaties van groene structuren (1982) bestaat uit een aantal rechthoekige schilderijen met groen vlekken op onbewerkt linnen. De vlekken zijn met losse penseel in een duidelijk ritme opgebracht waarbij de grondkleur voortdurend van warmte en helderheid verandert. Het is het bovenaanzicht van een bos overgeleverd aan licht en schaduw. De doeken zijn geschilderd met warme was en pigment wat hem tot grote snelheid van werken dwong. Zodoende gaat de techniek een eigen weg en onttrekt zich deels aan de sturende geest van de kunstenaar. Het toeval heeft in de loop van Marcel Maeyers carrière zo een steeds grotere inbreng gekregen. Het vrije spel van de techniek en het artistieke procédé heeft zijn werk uit de vaste, academische bedding getild, en dat is een gang die alleen maar sterker is geworden. Getuige deze tentoonstelling die alles weer transformeert en herschikt . Dat lijkt bijna niet te sporen met het werk dat hij in de jaren ‘70 maakte en dat hier ook helemaal niet te zien is. Wie dat werk nog kent ( het werd door Kunsthandel Tegenbosch in Heusden destijds heel uitvoerig getoond), kan zich toch verbazen over wat een kunstenaar op 76-jarige leeftijd nog overhoop kan halen. Het werk van toen was van een hyperrealisme dat het geschilderde beeld voor de werkelijkheid deed aanzien. Overzicht van het kunstenaarsleven van Marcel Maeyer. Spel met de kunstgeschiedenis. MUHKA, Leuvenstraat, Antwerpen. De tentoonstelling van Marcel Maeyer duurt tot 8 juni en is open van dinsdag t/m zondag van 10 tot 5 uur.