Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Benaderingen van Brabant Wat hier volgt, is voor een keer eens geen kritische reactie op beeldende kunst. Nog juister gezegd, het gaat niet eens om beeldende kunst. Wel om kunstenaars, die door de NBKS gevraagd zijn om een studie te verrichten naar voorwaarden waaronder beeldende kunst in de openbare ruimte kan bestaan. Die voorwaarden zijn de begrippen identiteit, publiek en openbare ruimte en dan vooral in hun onderlinge, ingewikkelde samenhang. Men zou dit een opdracht tot studie kunnen noemen ten dienste van de kunst. Het was duidelijk niet de bedoeling om kunstenaars een ontwerp te laten maken voor een concreet kunstwerk dat ergens op een bepaalde plaats terecht zou moeten komen en daar voor lange tijd zou moeten blijven. Van die opdrachten zijn er wel genoeg. De NBKS, een instelling die onder andere veel werk maakt van het bemiddelen tussen opdrachtgever (vaak een gemeente) en beeldend kunstenaar als het gaat om het maken van een beeld, heeft met deze stusieopdracht tot een soort van zelfpnderzoek besloten. Een pas op de plaats om vragen te kunnen stellen, niet om ze direct te kunnen beantwoorden. Waar het gaat om kunst in de openbare ruimte, wordt de vraag nu eens niet beperkt tot de kunst zelf. Als een gemeente besluit een beeldend kunstenaar opdracgt te geven tot het ontwerpen en uitboeren van een beeld of installatie in een park, om maar een favoriete plek te noemen, heebben we eerst en vooral met dominante factoren te maken die aan het concrete kunstwerk voorafgaan. Factoren doe overigens wel van beslissende invloed zijn op de betekenis en de invloed van het kunstwerk. Allereerst is er de identiteit van de regio waarbinnen de opdracht zich voltrekt; die identiteit is onder andere geografisch, economisch, historisch, sociaal bepaald. Dan is er de uitgekozen plek waar het kunstwerk komt te staan en zal moeten fungeren. Die openbare plek heeft een eigen karakter, een eigen vorm, een eigen atmosfeer. En tenslotte is er het publiek dat een omgang zakl ontwikkelen met de kunst die in zijn ruimte geplaatst wordt. Beeldende kunst is hoe dan ook een publieke daad. Het afgelopen jaar hebben zes kunstenaars op volstrekt eigen wijze een soort van studie verricht naar de samenhang van die begrippen identiteit, publiek en openbare ruimte. Het werkterrein is daarbij beperkt tot Noord-Brabant. Het resultaat van die individuele onderzoeken toont de NBKS nu in haar tentoonstellingsruimte in Breda onder de titel 'Benaderingen'. Het is een presentatie geworden waar meer te lezen dan te kijken valt. Korrie Besems, afkomstig uit Den Hout, heeft een soort van archeologie verricht naar de verandereingen in de leefgemeenschap Den Hout. Ze maakt gebruik van knipsels, oude foto’s, filmpjes, kronieken, huis-aan-huis-blaadjes, gesprekken, ervaringen van zichzelf en van mensen die er nog wonen. Al die dingen zijn primitief aaneengesmeed tot een grote röntgenfoto van een gemeenschap: wat er was, wat er is verandered en wat er is. Een sociogram Verwacyt dit keer dus geen beschouwing van beeldend werk. Dat is er ook niet te zien. Er valt eigenlijk helemaal niet zo veel te zien bij de NBKS, wel des te meer te lezen. Wie de tijd en het geduld heeft de presentatie Benaderingen te 'lezen'