Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Schijnbewegingen in steen Of de beelden van Piet Berghs nu altijd zo rijk van betekenis zijn is de vraag. Dat ze de volkomen beheersing van een ambacht tonen, lijkt wel zeker. De beelden zijn technisch perfect en dat is te meer een compliment als men bedenkt welk materiaal Berghs bij voorkeur gebruikt. De meeste van zijn beelden waarvan er een aantal nu te zien zijn in 't Tongerlohuys in Roosendaal zijn van grijze hardsteen uit Namen. Ongenaakbaarder en weerbarstiger materiaal is moeilijk denkbaar. Het Carraramarmer dat hij af en toe gebruikt is trouwens ook niet de plooibaarste steen. En toch hebben de beelden een souplesse en een vanzelfsprekendheid die je mag verwachten bij materiaal dat vanuit zijn natuur echt plastisch is.Textiel, hout, touw bij voorbeeld. Piet Berghs brengt de kijker in zekere zin op een dwaalspoor. Hij behandelt het zware en harde materiaal alsof het textiel is waarmee je naar harte lust kunt spelen en plooien. Soms is het zelfs letterlijk zo. Een van zijn beelden heet Nature morte en bestaat uit een brok bewerkt steen op hoge, ranke poten van brons. De steen is zodanig bewerkt en gepolijst tot hij een in doeken gewikkeld pakketje gelijkt. Die bedoeling en ambachtelijke beheersing om steen op textiel te laten lijken komen we bij meer beelden tegen. Dat aspect voert naar de kern van zijn werk. Piet Berghs maakt een beeld dat zichzelf verpakt. Het beeld is het een en wil op het ander lijken. Dat is in materiele zin, dat is ook inhoudelijk zo. We zien een mooi stuk Namense steen dat ineens een uit de muur gerukt sleutelgat blijkt te verbeelden. We zien een vrucht, van nature zacht en vooral heel tijdelijk, in de gedaante van dezelfde hardsteen die geen bederf te duchten heeft, geplaatst op een houten sokkel in de vorm van een hoorn. Zo betekenen de dingen bij Berghs altijd iets anders dan wat ze zijn. Het is de wereld op haar kop gezet. Het materiaal van vele duizenden jaren her, met moeite aan de aarde ontworsteld, wordt zo dienstbaar gemakt aan de literaire bedoelingen van de bewerker. Zo ontstaat een ander verhaal, op een manier die een enorme technische beheersing en een groot vakmanschap toont. Die kwaliteit overtreft de zuiver sculpturale betekenis. 't Tongerlohuys, Molenstraat 2, Roosendaal. De tentoonstelling is te zien tot 4 november op dinsdag t/m zondag van 2 tot 5 uur.