Archief Frits de Coninck
199319941995199619971998199920002001
't Tongerlohuys
Ad van Haandel
Anthony Caro
Arja Hop
Carel Blotkamp
Carel Visser
Carola Popma en Hans Klein Hofmeijer
De Tuin der Verbeelding
De tekening als omweg naar het beeld
Documenta 10
Dominique Ampe
Echtpaar Mols
Eigentijdse kunst uit China
Eigentijdse kunst uit Israel
Eigentijdse kunst uit Uganda
Figuratieve kunst
Galerie Esprit
Georges Vantongerloo
Giuseppe Penone
God in de Nederlandse beeldende kunst
Grafiek aan weerszijden van de grens
Hans Broek
Hans Broek 2
Henk van den Berg
Henri Jacobs
Het vernuft
Hubert Damisch
Jan Fabre
Jan Vanriet
Jan Vosters
Jean-Marc Spaans
John Koermeling
Klaas Gubbels
Korrie Besems
Kunst in 't Kijkhuis
Lebuin d'Haese en Paul Beckers
Loek Grootjans
Lokaal 01
Lokaal 01 - 2
MUHKA
Marcel Maeyer
Marion Lambert
Mark Outjers
Michael Kirkham
NBKS 1
NBKS 2
NBKS 3
NBKS 4
NBKS 5
Norbert Prangenberg en Herbert Hamak
Ossip
Piet Berghs
Rob Scholte
Ronald Zuurmond
Sal Meijer
Sint Joost
Sol Sneltvedt
Tijdloze geheimzinnigheid
Trudy Peeters en Rolf ter Veer
Vincent Mentzel
Vrouwelijke schoonheid
Wide White Space
William Speakman
Wim Delvoye
Yarre Stooker







Rob Scholte Rob Scholte blijft hype. Het is een kunstenaar die als weinig andere kunstenaars de publiciteit wee te zoeken en de media op kan laten draven als hij daar zin in heeft. Scholte is een ster, vindt dat in de eerste plaats zelf en wil dat ook graag iedereen laten weten. Hij is als een popster die zijn eigen mythes schept en toesnijdt op de begeertes van de massamedia. Hoe dat proces van mannetjesmakerij werkt, heeft hij perfect door. Zijn 'auto-ongeluk', De Aanslag, uit 1994, heeft hij in die zin ook gebruikt. Het was niet alleen een ramp waarbij hij beide benen verloor. Het is ook een verhaal geworden dat hij publicitair gebruikt. En dat een belangrijke rol speelt in de schilderijen die hij daarna heeft genmaakt. Zijn recente produktie is nu te zien ibn galerie Ronny van de velde in Antwerpen. Afgelopen zaterdag wers die presentatie van tien grote doeken, een klein schilderij en ee litho geopend en dat was ook voor het NOS-journaal weer reden om er aandacht aan te besteden. Niet alleen omdat scholte nieuws blijft. Wec zijn zo gewend geraakt aan alle media-aandacht voor het door hemzelf geregisseerde verhaal dat we zouden vergeten dat Rob Scholte eerst en vooral een geweldig schilder is. Het verhaal is soms zo dominant aanwezig dat het een gordijn is geworden dat het echte schilderij aan het oog onttrekt. Bij Van de Velde hangt in een rij van zeven grote doeken het schilderij 'Muur van Vuur' uit 1997. Het is de geschilderde weergave van het landschap onder de motorkap van een BMW. Het is een uiterst precies beeld in kille grijstonen en zwart. midden in het beeld heeft hij een fles nitro-glycerine geplaatst. Nou ja, geplaatst. Het zou helemaal cynisch om tye veronderstellen dat hij die daar zelf heeft geplaatst. Want uiteraard gaat dit schilderij over de bomaanslag op zijn auto (een BMW) in de Jordaan in Amsterdam, 24 novemnber 1994. De dader(s) nooit gevonden. Dat houdt de ruimte vrij voor zijn komplottheorieŽn die de pers gretig uit zijn mond optekent. Alles is per slot van rekenong waar tot het tegendeel is bewezen. Die hele mythe is inmiddels een dikke korst geworden die je moet wegschrapen om het beeld van zijn schilderkunst weer zuiver te krijgen. Ook zonder die biografische context is 'Muur van Vuur' een goed schilderij. Het heeft de kilheid van moderne autotechniek en de dreiging van die dat enorme potentieel dat onder die motorkap verborgen zit. Die fles nitro-glycerine is in die omgeving eigenlijk niks bijzonders. Het werkt als een detail in een voor de schilderkunst ongebruikelijk motief.